{"id":11424,"date":"2021-03-08T12:08:45","date_gmt":"2021-03-08T11:08:45","guid":{"rendered":"http:\/\/wsdelblag.pl\/?page_id=11424"},"modified":"2021-03-08T12:11:56","modified_gmt":"2021-03-08T11:11:56","slug":"krag-harcerski-gutta","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/wsdelblag.pl\/?page_id=11424","title":{"rendered":"Kr\u0105g harcerski GUTTA"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Gutta cavat lapidem non vi, sed saepe cadendo. \u2013 Kropla dr\u0105\u017cy ska\u0142\u0119 nie si\u0142\u0105, lecz ci\u0105g\u0142ym kapaniem.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Al. Mateusz Ka\u017amierczak – Przewodnicz\u0105cy Kr\u0119gu<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Klerycki Kr\u0105g  Akademicki przy Wy\u017cszym Seminarium Duchownym Diecezji Elbl\u0105skiej powsta\u0142 w 1997 roku z inicjatywy harcerzy b\u0119d\u0105cych na pierwszym roku studi\u00f3w w seminarium oraz za aprobat\u0105 ks. Rektora Stefana Ewertowskiego. Dotychczas Przewodnicz\u0105cymi Kr\u0119gu byli: S\u0142awomir Bielasiewicz, Ireneusz Netzel, Adrian Szyma\u0144ski, Jakub Wydra, \u0141ukasz Ciepli\u0144ski, Jakub Altman oraz Piotr Kanarek. Obecnie funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni Mateusz Ka\u017amierczak.<\/p>\n\n\n\n

W roku 2001 Kr\u0105g przyj\u0105\u0142 nazw\u0119 \u201eGutta\u201d i has\u0142o przewodnie: Gutta cavat lapidem non vi, sed saepe cadendo. \u2013 \u201eKropla dr\u0105\u017cy ska\u0142\u0119 nie si\u0142\u0105, lecz ci\u0105g\u0142ym kapaniem\u201d. W tym samym roku patronem Kr\u0119gu zosta\u0142 wybrany b\u0142. ks. Stefan Wincenty Frelichowski.<\/p>\n\n\n\n

G\u0142\u00f3wnym celem Kr\u0119gu jest pog\u0142\u0119bianie \u017cycia sakramentalnego i wzbudzanie wi\u0119kszej \u015bwiadomo\u015bci roli religii w \u017cyciu ka\u017cdego cz\u0142owieka, a szczeg\u00f3lnie Harcerza. Wszystkie zadania realizujemy we wsp\u00f3\u0142pracy z harcerzami z Elbl\u0105ga i okolic.<\/p>\n\n\n\n

W ka\u017cd\u0105 pierwsz\u0105 niedziel\u0119 miesi\u0105ca wsp\u00f3lnie uczestniczymy we Mszy \u015bw. (ko\u015bci\u00f3\u0142 Bo\u017cego Cia\u0142a, godzina 15:00). Spotykamy si\u0119 tak\u017ce na r\u00f3\u017cnego rodzaju nabo\u017ce\u0144stwach i czuwaniach. Ponadto ka\u017cdego roku pod koniec kwietnia uczestniczymy wraz z elbl\u0105skimi harcerzami w Pieszej Pielgrzymce do \u015awi\u0119tego Gaju \u2013 miejsca m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci \u015bw. Wojciecha. Klerycki Kr\u0105g Akademicki wsp\u00f3\u0142tworzy r\u00f3wnie\u017c Centra Duchowe na zlotach ZHP, anga\u017cuj\u0105c si\u0119 tym samym w duszpasterstwo harcerzy.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

B\u0141.KS. STEFAN WINCENTY FRELICHOWSKI<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Stefan Wincenty Frelichowski, urodzi\u0142 si\u0119 22 I 1913 r. w Che\u0142m\u017cy, w rodzinie rzemie\u015blniczej. Jego rodzice mieli sze\u015bcioro dzieci: Czes\u0142awa, Leonarda, Stefana Wincentego, Eleonor\u0119, Stefani\u0119 oraz Marcjann\u0119 Mart\u0119. Podstawowym \u017ar\u00f3d\u0142em utrzymania rodziny by\u0142a piekarnia i cukiernia, prowadzone przez ojca.\u00a0W wieku 9 lat zosta\u0142 ministrantem. Do szko\u0142y podstawowej i gimnazjum ucz\u0119szcza\u0142 w rodzinnej Che\u0142m\u017cy, uko\u0144czy\u0142 je 26 VI 1931 r. W czwartej klasie gimnazjalnej, zosta\u0142 przyj\u0119ty do Sodalicji Maria\u0144skiej. By\u0142 te\u017c bardzo aktywny w dzia\u0142alno\u015bci harcerskiej. W czerwcu 1931 zda\u0142 matur\u0119, a jesieni\u0105 wst\u0105pi\u0142 do Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Pelplinie. Z wielk\u0105 pilno\u015bci\u0105 przyk\u0142ada\u0142 si\u0119 do nauki. By\u0142 jednym z najlepszych alumn\u00f3w swojego kursu. W seminarium prowadzi\u0142 o\u017cywion\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w r\u00f3\u017cnych organizacjach i ko\u0142ach seminaryjnych: w ruchu abstynenckim, w akcji misyjnej i charytatywnej na terenie diecezjalnego Caritas. By\u0142 cz\u0142onkiem kr\u0119gu kleryckiego dzia\u0142aj\u0105cego w ramach Starszoharcerskiego Zrzeszenia Kleryk\u00f3w ZHP. Dnia 14 III 1937 r. otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie.\u00a0Przez rok pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki kapelana i osobistego sekretarza biskupa ordynariusza Stanis\u0142awa Okoniewskiego, a od 1 lipca 1938 wikariusza parafii pw. Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny w Toruniu. Da\u0142 si\u0119 pozna\u0107, jako wzorowy kap\u0142an, opiekun chorych, przyjaciel dzieci i m\u0142odzie\u017cy, organizator prasy ko\u015bcielnej i dzia\u0142acz misyjny. W dniu 11 IX, 1939 r. zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w, jako jeden z zak\u0142adnik\u00f3w. Uwa\u017cano go za szczeg\u00f3lnie “podejrzanego” ze wzgl\u0119du na jego wielki wp\u0142yw na m\u0142odzie\u017c. <\/p>\n\n\n\n

Uwi\u0119zionych osadzono w Forcie VII, stanowi\u0105cym fragment pruskich fortyfikacji opasuj\u0105cych miasto. W ogromnie trudnych i wr\u0119cz beznadziejnych warunkach toru\u0144skiego VII fortu, podnosi\u0142 na duchu wsp\u00f3\u0142wi\u0119\u017ani\u00f3w, rozpala\u0142 wiar\u0119 i ufno\u015b\u0107 w Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105. Z nara\u017ceniem \u017cycia zorganizowa\u0142 tu wsp\u00f3lne modlitwy wieczorne i r\u00f3\u017caniec we wszystkich celach wi\u0119ziennych. Roztoczy\u0142 opiek\u0119 nad chorymi i s\u0142abymi. Wprowadzi\u0142 ponadto regularne tajne s\u0142uchanie Spowiedzi \u015bw. oraz pogadanki religijne i o\u015bwiatowe. Dnia 10 I 1940 r. przewieziono go do Stutthofu pod Gda\u0144skiem. Wyrafinowane szykany znosi\u0142 zdumiewaj\u0105co spokojnie, z poddaniem si\u0119 Woli Bo\u017cej. Cechowa\u0142o go wewn\u0119trzne uciszenie i r\u00f3wnowaga. Do ka\u017cdej za\u015b pracy szed\u0142 z nieodst\u0119puj\u0105cym go u\u015bmiechem. \u017badna te\u017c sytuacja nie potrafi\u0142a “zgasi\u0107” jego pogody ducha. <\/p>\n\n\n\n

W Wielki Czwartek i Wielkanoc zdo\u0142a\u0142 zorganizowa\u0107 w obozie Msz\u0119 \u015bw. W grudniu 1940 r. zosta\u0142 przewieziony do obozu w Dachau, kt\u00f3ry stanowi\u0142o g\u0142\u00f3wne skupisko duchowie\u0144stwa z ca\u0142ej Europy, szczeg\u00f3lnie z Polski. Pomimo ekstremalnych warunk\u00f3w pe\u0142ni\u0142 nadal pos\u0142ug\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105. Organizowa\u0142 wsp\u00f3lne modlitwy, spowiada\u0142, sprawowa\u0142 potajemnie Msze \u015bw. i rozdziela\u0142 Komuni\u0119 \u015bw.\u00a0Na prze\u0142omie 1944\/45 w obozie wybuch\u0142a epidemia tyfusu. W\u0142adze obozowe nawet nie pr\u00f3bowa\u0142y z ni\u0105 walczy\u0107; poprzesta\u0142y na odizolowaniu zara\u017conych barak\u00f3w, ogrodzeniu ich drutem kolczastym i postawieniu stra\u017cy. Ks. S. W. Frelichowski zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w pomoc chorym, uda\u0142o mu si\u0119 tak\u017ce zach\u0119ci\u0107 do tego 32 innych kap\u0142an\u00f3w. Podczas udzielania tej dobrowolnej pomocy chorym wsp\u00f3\u0142wi\u0119\u017aniom sam zarazi\u0142 si\u0119 tyfusem plamistym, kt\u00f3ry w po\u0142\u0105czeniu z zapaleniem p\u0142uc, doprowadzi\u0142 w dniu 23 lutego 1945 do jego \u015bmierci. W\u0142adze obozowe, \u0142ami\u0105c obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 praktyk\u0119, zgodzi\u0142y si\u0119 przed kremacj\u0105 na wystawienie zw\u0142ok ks. S. W. Frelichowskiego na widok publiczny, w wy\u0142o\u017conej bia\u0142ym prze\u015bcierad\u0142em i udekorowanej kwiatami (!) trumnie. Wsp\u00f3\u0142wi\u0119\u017aniowie byli przekonani od samego pocz\u0105tku o jego \u015bwi\u0119to\u015bci. Zanim spalono cia\u0142o, Stanis\u0142aw Bie\u0144ka – studiuj\u0105cy przed wojn\u0105 medycyn\u0119, zdj\u0105\u0142 z twarzy po\u015bmiertn\u0105 mask\u0119, w kt\u00f3rej te\u017c zagipsowa\u0142 jeden z palc\u00f3w prawej r\u0119ki. Drugi palec, zagipsowany tak by przypomina\u0142 jedynie kawa\u0142ek kredy, zachowa\u0142 ks. Bernard Czapli\u0144ski, p\u00f3\u017aniejszy biskup pelpli\u0144ski. Ks. Dobromir Ziarniak z diecezji gnie\u017anie\u0144skiej, zachowa\u0142 i przywi\u00f3z\u0142 do Polski kostk\u0119 z jego palca. Ks. S. W. Frelichowski to jedyny m\u0119czennik zamordowany w obozie koncentracyjnym, po kt\u00f3rym zachowa\u0142y si\u0119 relikwie. Przechowywane s\u0105 one w \u015bcianie sanktuarium, a tak\u017ce w nielicznych relikwiarzach. <\/p>\n\n\n\n

Proces beatyfikacyjny rozpocz\u0119ty zosta\u0142 w Pelplinie w 1964 r., a zako\u0144czony na etapie diecezjalnym w Toruniu w 1995. 7 czerwca 1999 podczas pobytu w Toruniu, Jan Pawe\u0142 II dokona\u0142 beatyfikacji S\u0142ugi Bo\u017cego ks. S. W. Frelichowskiego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gutta cavat lapidem non vi, sed saepe cadendo. \u2013 Kropla dr\u0105\u017cy ska\u0142\u0119 nie si\u0142\u0105, lecz ci\u0105g\u0142ym kapaniem. Al. Mateusz Ka\u017amierczak – Przewodnicz\u0105cy Kr\u0119gu Klerycki Kr\u0105g  Akademicki przy Wy\u017cszym Seminarium Duchownym Diecezji Elbl\u0105skiej powsta\u0142 w 1997 roku z inicjatywy harcerzy b\u0119d\u0105cych na pierwszym roku studi\u00f3w w seminarium oraz za aprobat\u0105 ks. Rektora Stefana Ewertowskiego. Dotychczas Przewodnicz\u0105cymi […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-11424","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wsdelblag.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/11424","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wsdelblag.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wsdelblag.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsdelblag.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsdelblag.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11424"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wsdelblag.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/11424\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11429,"href":"https:\/\/wsdelblag.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/11424\/revisions\/11429"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wsdelblag.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11424"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}